Ժողովածոյ առակաց Վարդանայ

ՄԿԳ. ԱՆՀՈԳ ՊԱՐՏԱԿԱՆ
(105 D)

ՎԱՍՆ ԱՆՀՈԳՈՒԹԵԱՆ Ասի 'իպատմութեանց, թէ ոմն տանուտէր 'ի թագաւորականքաղաքն Կոստանդնուպօլիս անթիւ անչափ պարտական էր. եւ ոչ ոք գիտէր` եւ ինքն չհոգայր ամենեւին. այլանհոգ 'ի քունէ լինէր. եւ յորժամ մեռաւ, յայտնեցաւ, թէ պարտական է. եւ լուեալ կայսերն ասաց. բերէքզանկողին նորա. զի այն զօրաւոր է եւ քուն բերէմարդոյ. զարմանք է եւ հիացումն, թէ այնչափպարտականի քունն ոնց կու տանի:

Ցուցանէ բանս, թէ որպէսանհոգ 'ի քուն կարէ լինել, որ բազում մեղաց պարտականէ. ապա չէ զարմանք. զի ծոյլ մարդոյ միտքն կոյր լինի. եւ ծուլութեամբն ոչ ճաշակեն 'ի հոգեւորքաղցրութենէն, որ է ապաշխարութիւն. եւ ոչ լուսաւորիմիտք նոցա. եւ յաղթեալ են 'ի սատանայէ եւ իջանեն 'իդժոխս եւ այրին 'ի հուրն յաւիտենից։