38.
Ի՜ՆՉ
Կ՚ԸՍԵՆ
Ինծի
կ՚ըսեն
—
ինչո՞ւ
լուռ
ես».
—
«Ո՛հ,
միթէ
բառ
կամ
խօսք
ունի՞
Արշալոյսը,
որ
կը
բռընկի ,
Զի
անհուն
է
այն
ալ
ինձ
պէս»:
Ինծի
կ՚ըսէն
—
միշտ
տխուր
ես».
—
«Ի՞նչպէս
չըլլամ,
մէկիկ
մէկիկ
Թօթափեցան
գլխուս
աստղիկք…
Արշալոյս
մը
չ՚անցաւ
սըրտէս»:
Ինծի
կ՚ըսեն
—
կրակոտ
չ՚ես,
Լըճակի
մը
պէս
ես
մեռած,
Դալկահա՛ր
դէմքդ
ու
հայեցուած»:
—
«Ո՜հ,
յատակն
են
իմ
»:
Ես
ինձ
կ՚ըսեմ
—
ժամդ
է
հասեր,
Քու
երկրորդ
սեւ
մօրդ
գընա
գոգ,
Գերեզմա՛ն,
հո՛ն
գտնես
դու
գոգ
Վարդեր,
թրթռում,
թռիչ
ու
աստղեր…»:
1871
